دستیابی “اپل” به فناوری فهم عکس

مجله علمی ایران : “اپل” به یک فناوری مبتنی بر هوش مصنوعی دست پیدا کرده که قادر است عکس‌های شما را درک کند.

به گزارش انگجت، این فناوری جدید، عکس‌های خوب را از عکس‌های بد و تغییرات را در عکس‌ها تشخیص می‌دهد.

“اپل” در کنفرانس سال جدیدش اعلام کرد “iOS11” یک برنامه عکس جدید و پیشرفته دارد که مبتنی بر یادگیری ماشین و هوش مصنوعی است.

ظاهرا برخی از پیشرفت‌های این فناوری می‌تواند به دلیل خرید مالکیت یک شرکت استارتاپ فرانسوی موسوم به “Regained” در اوایل امسال باشد؛ شرکتی که در زمینه علوم رایانه متخصص است.

رابط برنامه‌نویسی نرم‌افزار کاربردی (API) توانایی تجزیه و تحلیل محتوای عکس‌ها را دارد، به طوری که به عنوان مثال می‌توان با جستجوی عکس‌های یک سگ، همه عکس‌های آن را دید.

“اپل” این قابلیت را در چند سال گذشته داشته است، اما تصاحب شرکتی به قدرتمندی “Regaind” می‌تواند کلید پیشرفت روزافزون این قابلیت‌ها باشد و همچنان با برنامه مشابهش در گوگل سازگار باشد.

همانطور که در وب‌سایت “Regaind” ادعا می‌شود، این فناوری نه تنها می‌تواند محتویات عکس‌های شما را درک کند، بلکه ارزش‌های فنی و زیبایی‌هایشان را نیز تشخیص می‌دهد.

جالب این است که “Regaind” ظاهرا چهره شما را طبق جنس، سن و احساسات تجزیه و تحلیل می‌کند که بسیار شبیه به برنامه “FaceApp” است.

“اپل” می‌تواند از تکنیک تجزیه و تحلیل چهره استفاده کند البته نه فقط برای گرفتن سلفی با ترفندها و فیلترها مانند “اسنپ‌چت”و “اینستاگرام”، بلکه شاید بتواند قدرت ویژگی ایموجی زنده (Animoji) در “آیفون X” را نیز فعال کند.

رابط برنامه‌نویسی نرم‌افزار کاربردی یا به صورت خلاصه (رابط برنامه‌نویسی)، رابط بین یک کتابخانه یا سیستم عامل و برنامه‌هایی است که از آن تقاضای سرویس می‌کنند.

رابط کارکردهایی را تعریف می‌کند که کتابخانه یا سیستم‌عامل می‌تواند ارائه دهد و مفهومی مجرد است. این کارکردها سپس در قالب یک نرم‌افزار یا کتابخانه پیاده‌سازی می‌شوند. به عبارت ساده‌تر، رابط برنامه‌نویسی مجموعه توابعی است که یک برنامه می‌تواند از یک برنامه دیگر فرا بخواند.

برای مثال مایکروسافت برای APIهای ویندوز مرجع‌هایی استاندارد دارد که با استفاده از آنها برنامه‌نویسان می‌توانند از قابلیت‌ها و سرویس‌های سیستم‌عامل در توسعه و نوشتن برنامه‌های کاربردی خود استفاده کنند.

به طور کلی به مجموعه‌ای از توابع و رویه‌ها که به برنامه‌های کاربردی دیگر اجازه دسترسی و استفاده از ویژگی‌ها یا داده‌های یک نرم‌افزار را می‌دهد، API های آن نرم‌افزار گفته می‌شود.

نرم‌افزار ارائه دهنده API می‌تواند یک سایت اینترنتی، یک سیستم‌عامل یا هر سرویس دیگری باشد. در اینجا خدمات‌پایه نرم‌افزارهای تحت وب هستند که API های متنوعی ارائه می‌دهند و برنامه‌نویسان و تولیدکنندگان دیگری می‌توانند از آن‌ها استفاده کرده و بنابراین هزینه‌های زیرساختی و برنامه‌نویسی آن‌ها کاهش پیدا کرده و سرعت برنامه‌نویسی آن‌ها افزایش پیدا خواهد کرد؛ زیرا دیگر لازم نیست که برای ایجاد یک ویژگی خاصی مجددا برنامه‌نویسی کنند.

همچنین امنیت برنامه‌های آن‌ها نیز افزایش خواهد یافت، چرا که ارائه‌دهندگان خدمات پایه امنیت خود را در بالاترین سطح ممکن قرار خواهند داد.

 منبع : ایسنا

نوشته دستیابی “اپل” به فناوری فهم عکس اولین بار در مجله علمی ایران | irsci پدیدار شد.

Powered by WPeMatico

انفجار اسرارآمیز اشعه ایکس در کهکشان راه شیری

مجله علمی ایران : محققان با استفاده از تلسکوپ “رصد اشعه ایکس اروپا” موفق شدند یک انفجار مهیب را در کهکشان راه شیری رصد کنند.

به گزارش دیلی‌میل، منبع این انفجار در فاصله‌ای در حدود ۱۶ هزار و ۳۰۰ الی ۴۰ هزار سال نوری در منطقه‌ای موسوم به “ورم کهکشانی”(galactic bulge) از زمین قرار دارد. ورم کهکشانی به مناطقی در کهکشانی‌های مارپیچی اتلاق می‌شود که حجم بالایی از ستاره‌ها در فاصله‌ای بسیار نزدیک نسبت به هم قرار گرفته باشند.

منبع این انفجار پیش‌تر در سال ۲۰۰۳ به عنوان یک منبع اشعه ایکس شناسایی شده بود اما محققان هیچ اطلاعات دیگری در رابطه با این منبع تا به امروز نداشتند.

منجمان در هنگام رصد این انفجار که با سرعت بسیار بالایی به وقوع پیوسته است متوجه شدند که به احتمال زیاد این انفجار ناشی از فعالیت‌های سطحی در یک ستاره نوترونی بوده است.

هنگامیکه ستاره پر جرمی به شکل ابرنواختر منفجر می‌شود، شاید هسته آن سالم بماند. اگر جرم هسته بین ۱٫۴ تا ۳ جرم خورشیدی باشد جاذبه، آن را فراتر از مرحلهٔ کوتوله سفید متراکم می‌کند تا این که پروتونها و الکترونها برای تشکیل نوترون‌ها به یکدیگر فشرده شوند. این نوع شیء آسمانی ستاره نوترونی نامیده می‌شود. وقتی که شعاع ستاره‌ای ۱۰ کیلومتر (۶ مایل) باشد، انقباضش متوقف می‌شود. برخی از ستارگان نوترونی در زمین به شکل تپ اختر شناسایی می‌شوند که با چرخش خود، ۲ نوع اشعه منتشر می‌کنند.

سرعت چرخش این ستاره‌ها به دور خودشان تا ۷۰۰ دور در ثانیه هم می‌رسد و این چرخش با روند بسیار بسیار آهسته کند می‌شود.

این ستارگان هنگام انفجار برخی از ابرنواخترها بوجود می‌آیند. پس از انفجار یک ابرنواختر ممکن است به خاطر فشار بسیار زیاد حاصل از رمبش مواد پخش شده ساختار اتمی همهٔ عناصر شیمیایی شکسته شود و تنها اجزای بنیادی بر جای بمانند.

رمبش (implosion) عبارت است از هجوم ناگهانی یک ماده به درون و به انفجار شباهت دارد. با این تفاوت که ماده به جای حرکت به بیرون، به سمت درون می‌رود. عامل رمبش نیروی گرانش است که اشیا را به سمت هم می‌کشد.

بیشتر دانشمندان عقیده دارند که جاذبه و فشار بسیار زیاد باعث فشرده شدن پروتون‌ها و الکترون‌ها به درون یکدیگر می‌شوند که خود سبب به وجود آمدن توده‌های متراکم نوترونی خواهد شد.

عده کمی نیز معتقدند که فشردگی پروتون‌ها و الکترون‌ها بسیار بیش از اینهاست و این باعث می‌شود که تنها کوارک‌ها باقی بمانند؛ و این ستاره کوارکی متشکل از کوارکهای بالا و پایین (Up & down quarks) و نوع دیگری از کوارک که از بقیه سنگین‌تر است، خواهد بود که این کوارک تاکنون در هیچ ماده‌ای کشف نشده‌ است.

از آنجا که اطلاعات در مورد ستارگان نوترونی اندک است، در سالهای اخیر تحقیقات زیادی بر روی این دسته از ستارگان انجام شده‌ است.

به گفته محققان منابع انفجار اشعه ایکس در کهکشان به دوسته نوع یک و نوع دو دسته‌بندی می‌شوند.

منابع نوع یک به سرعت ظاهر می‌شوند اما کم‌نور شدن آنها به صورت تدریجی اتفاق می‌افتد اما در نوع دوم انفجارها به صورت تپنده دیده می‌شوند و بین هر تپش فاصله زمانی در حدود چند دقیقه وجود دارد.

در این تحقیق منجمانی از آکادمی علوم روسیه و دپارتمان اخترفیزیک موسسه ماکس پلانک آلمان حضور داشته و نام این ستاره نوترونی احتمالی را که از نوع اول محسوب می‌شود IGR J17445-2747 گذاشته‌اند.

در مقاله مربوط به این تحقیق آمده است: این انفجار نشان می‌دهد که این ستاره احتمالا یک منبع کم‌جرم دوقلو از اشعه ایکس باشد و به احتمال زیاد جنس آن یک ستاره نوترونی است و با توجه به جذب خطوط مختلف طیفی و جهت وقوع این انفجار که متمایل به مرکز کهکشان است نشان می‌دهد که محل قرارگیری آن نیز در ورم کهکشانی راه شیری است.

محققان اعلام کرده‌اند میدان مغناطیسی این ستاره نوترونی بسیار ضعیف است و انفجارهای هسته‌ای متعددی در سطح آن رخ می‌دهند.

چند روز پس از این کشف منجمان “سازمان فضایی آمریکا”(ناسا) با استفاده از تلسکوپ اشعه ایکس “سوئیفت”(Swift) موفق شدند امواج این انفجار را رصد کنند.

 منبع : ایسنا

نوشته انفجار اسرارآمیز اشعه ایکس در کهکشان راه شیری اولین بار در مجله علمی ایران | irsci پدیدار شد.

Powered by WPeMatico

کیمیاگری برای درمان چاقی !

مجله علمی ایران : متخصصان زیست شناسی در دانشکده پزشکی دانشگاه واشنگتن در سنت لوئیس (WUSM) اخیرا به یک هدف دست یافته‌اند که نوعی “کیمیاگری” محسوب شده و در آن چربی سفید را به چربی قهوه ای خوب یا همان چربی بژ تبدیل کرده اند.

به گزارش گیزمگ، چربی سفید ماده‌ای است که در اطراف روده و سایر قسمت‌های بدن تجمع یافته و باعث می‌شود که فرد با ذخیره کالری نسبتا چاق به نظر بیاید.

از سوی دیگر، چربی بژ و قهوه‌ای حاوی میتوکندری بیشتری نسبت به نمونه سفید خود هستند که این امر اجازه می دهد تا کالری‌هایی مانند قند و دیگر چربی‌ها را برای ایجاد گرما بسوزانند. داشتن چربی تیره تر به بدن کمک می‌کند تا سوخت و ساز بیشتری داشته و لاغر بماند.

از آنجا که چربی قهوه‌ای(BAT)، دارای مزیت‌های زیادی است، تحقیقات زیادی برای درک اینکه چگونه می‌توان میزان این چربی را در بدن افزایش داد انجام شده است.

تاکنون، محققان دریافته‌اند که روغن ماهی، نانوذرات دارویی، درجه حرارت پایین و سرد و داروهای قوای جنسی نقش مهمی در بهبود BAT ایفا می‌کنند.

آنها همچنین بین پروتئین و چربی قهوه همبستگی پیدا کرده‌اند و یک مطالعه نشان می‌دهد که افزایش میزان ثابت پروتئینی به نام PRDM16 در موش‌ها با افزایش BAT همراه است.

همچنین محققان در یک پژوهش دیگر دریافتند که مسدود کردن پروتئینی به نام Gq  می‌تواند اثر مشابهی داشته باشد.

پژوهش جدیدی که توسط محققان در دانشکده پزشکی دانشگاه واشنگتن در سنت لوئیس انجام شده نیز تایید کننده مورد دوم است.

این محققان نیز در پژوهش خود موفق به کشف پروتئینی شدند که مسدود کردن آن سبب افزایش چربی بژ می‌شود.

این پروتئین PexRAP نامیده می‌شود و محققان دریافتند که در چربی سفید، (نه قهوه ای) وجود دارد. علاوه بر این، هنگامی که موشها در محیط‌های سرد نگهداری می‌شوند، (وضعیتی که با افزایش چربی بژ و قهوه ای همراه است) سطوح PexRAP در سلول‌های چربی سفید آنها کاهش یافته و سبب می‌شود که چربی سفید به چربی بژ تبدیل شود.

آنها به این نتیجه رسیدند که پروتئین PexRAP از تبدیل چربی سفید به چربی قهوه ای جلوگیری می‌کند بنابراین با مسدود کردن آن، چربی سفید می‌تواند به چربی بژ تبدیل شود.

محققان این پژوهش معتقدند که با استفاده از این روش می‌توان تحولی در زمینه درمان چاقی ایجاد کرد که این امر هدف نهایی تحقیق آنها است.

آنها برای آزمایش این روش جدید،گروهی از موش‌ها را مهندسی ژنتیک کردند به گونه ای که نمی‌توانستند PexRAP تولید کنند.

سطح چربی قهوه ای در این جوندگان نسبت به هم نوعان‌شان بیشتر بود و آنها به وجود مصرف میزان کالری مشابه با گونه‌های دیگر، باز هم لاغر مانده و چاق نمی‌شدند.

موش‌های اصلاح شده همچنین سطح بالاتری از سوزاندن کالری را از خود نشان دادند.

محققان در حال حاضر به دنبال این هستند که چطور می‌توان این پروتئین را به صورتی ایمن و بدون اینکه دمای بدن انسان بیش از حد بالا رفته و باعث تب شود، مسدود کرد.

این پژوهش در مجله Cell Reports منتشر شده است.

 منبع : ایسنا

نوشته کیمیاگری برای درمان چاقی ! اولین بار در مجله علمی ایران | irsci پدیدار شد.

Powered by WPeMatico

رصد سیاره‌ داغی که نور را می‌خورد !

مجله علمی ایران : تلسکوپ فضایی هابل موفق به رصد سیاره تیره و داغی در ابعاد “مشتری” شده است که نور را بازنمی‌تاباند و اصطلاحا “می‌خورد”.

به گزارش اسپیس، مطالعه سیارات فراخورشیدی و ویژگی‌های آنها یکی از موضوعات جذاب و هیجان‌انگیز در فضا و نجوم محسوب می‌شود.

سیاراتی مشابه زمین می‌توانند به الماس یا چندین سیاره سنگی که در مدارهای نزدیک به هم در حال چرخش هستند و یا سیاره‌های گازی مشابه مشتری که بعضی ویژگی‌های آنها در هیچ سیاره‌ای در منظومه شمسی مشاهده نمی‌شود، تبدیل شوند.

یکی از این سیارات که به تازگی بوسیله تلسکوپ فضایی هابل رصد شده است، WASP-12b نام دارد که در فاصله ۱۴۰۰ سال نوری از زمین در صورت فلکی “ارابه‌ران”(Auriga) قرار دارد.

در بالای سر پیکر آسمانی گاو، چند ضلعی بزرگی به نام ارابه‌ران قرار دارد. درخشان‌ترین ستاره این پیکر آسمانی، “بزبان”(Capella) است که ششمین ستاره درخشان آسمان محسوب می‌شود. این ستاره‌ از نظر رنگ شبیه به خورشید، ولی در حقیقت بسیار بزرگ‌تر از آن است و بر بازوی راست ارابه‌ران قرار دارد.

این سیاره گازی داغ به خاطر گازهایی که در اتمسفر خود دارد نور تابیده شده از سوی ستاره میزبان خود را جذب می‌کند و هیچ نوری را نمی‌تاباند و در هنگام رصد بوسیله تلسکوپ هابل بسیار تیره دیده می‌شود.

در تحقیق مربوط به این رصد که بوسیله “تیلور بل”(Taylor Bell) محقق موسسه تحقیقاتی سیارات فراخورشیدی در دانشگاه “مک‌گیل”(McGill) انجام شده تیم تحقیقاتی موفق شدند با استفاده از دوربین طیف‌نگار تلسکوپ هابل این سیاره را کشف کنند.

جرم این سیاره همانند دیگر سیاره‌های مشابه مشتری در حدود ۱.۳۵ تا ۱.۴۳ برابر جرم مشتری است و در فاصله بسیار کمی از ستاره خود در حال گردش است.

فاصله این سیاره از ستاره خودش در حود ۳.۴ میلیون کیلومتر است و یک گردش کامل آن به دور ستاره‌اش کمی بیشتر از ۲۴ ساعت طول می‌کشد.

این سیاره به خاطر فاصله بسیار کم و جاذبه بالای ستاره میزبان خود نمی‌تواند به دور خود بچرخد و به همین دلیل یک طرف آن همواره به سمت ستاره‌اش است و سمت دیگر آن همواره تاریک است.

دمای قسمت روشن این سیاره به ۲۵۳۸ درجه سانتی‌گراد می‌رسد و به خاطر نابودی بسیاری از مولکول‌ها در این دما هیچ ابری در قسمت روشن این سیاره تشکیل نمی‌شود و نوری را به فضا برنمی‌گرداند.

به دلیل عدم تشکیل ابر در این سیاره تقریبا تمام نور تابیده شده به آن به قلب اتمسفر آن می‌رود و اتم‌های هیدروژن آن را جذب کرده و به صورت انرژی گرمایی حفظ می‌کنند و هیچ نوری از آن بازتابیده نمی‌شود.

بل و تیمش در زمان عبور این سیاره از جلوی ستاره میزبانش موفق به رصد آن شدند و متوجه شدند هیچ نوری از این سیاره بازتابیده نمی‌شود و این موضوع توجه آنها را به خود جلب کرد.

بل در کنفراننس خبری “سازمان فضایی آمریکا”(ناسا) گفت: این یک کشف غیرمعمول محسوب می‌شود. ما انتظار نداشتیم که چنین سیاره فراخورشیدی داغ و تاریکی را کشف کنیم.

وی افزود: اکثر مشتری‌های داغ حدود ۴۰ درصد نور تابیده شده به خود را برمی‌گردانند.

بررسی‌های انجام شده در رابطه با قسمت تاریک این ستاره اطلاعات دیگری را به محققان می‌دهد.

بخش تاریک این سیاره حدودا ۱۱۰۰ درجه از بخش روشن خنک‌تر است و سبب می‌شود ابرها در این ناحیه شکل بگیرند.

طبق گفته‌های محققان به سیارات گازی در ابعاد مشتری که دمای آنها بین ۱۲۰۰ تا ۲۵۵۰ درجه سانتی‌گراد مشتری‌های داغ گفته می‌شود.

در تحقیق‌های پیشین محققان نتیجه گرفته بودند که اختلاف دمای بین قسمت تاریک و روشن این سیارات در قسمت‌های روشن و گرمتر افزایش می‌یابد و میزان دریافت گرمای این بخش‌ها سرعت بیشتری نسبت به خنک شدن آنها در زمان شب دارد.

نتایج این تحقیق در نشریه علمی Astrophysical  منتشر شده است.

 منبع : ایسنا

نوشته رصد سیاره‌ داغی که نور را می‌خورد ! اولین بار در مجله علمی ایران | irsci پدیدار شد.

Powered by WPeMatico

کشف مورچه جهنمی ؛ خون‌آشام با شاخ آهنین

مجله علمی ایران : دانشمندان نوع جدیدی از مورچه جهنمی را پیدا کرده‌اند که یک شاخ فلزی روی آن قرار دارد و احتمال می‌رود که خون‌آشام باشد.

به گزارش  ScienceAlert، دهان مورچه جهنمی مجهز به زائده‌های فلزی است که از طریق آن خون دشمنانش را می‌نوشد.

خوشبختانه مدت زیادی است که این حشرات منقرض شده‌اند اما دانشمندان به تازگی کهربایی ۹۸ میلیون ساله‌ از این گونه پیدا کرده‌اند که جزئیات خیره‌کننده‌ای، شامل یک اندام فلزی روی آرواره، را از این موجود ماقبل تاریخی به نمایش می‌گذارد.

این گونه جدید که «Linguamyrmex vladi» نام دارد متعلق به خانواده «مورچه‌های جهنمی»، گروهی منقرض‌شده است که دوره کرتاسه زندگی می‌کردند، است. ویژگی خاص این گونه زائده دهانی متحرک و عجیب و غریبشان بود.

مورچه‌های جهنمی از اجداد موجودات کوچک امروزی نیستند بلکه از اجداد یک گروه اصلی از حشرات به شمار می‌روند که قبل از ظهور جد مشترک تمام مورچه‌های امروزی منقرض شد.

با توجه به ویژگی‌های ترسناک مورچه‌های جهنمی، باید خوشحال باشیم که این روزها فقط با مورچه‌های آتشین و مورچه‌های گلوله‌زن دست و پنجه نرم می‌کنیم.

به جای آرواره‌های رو به پایین سنتی، «L. vladi» دارای تیغ‌های داس مانند بزرگی است که رو به سمت بالا قرار دارند؛ ویژگی که در هیچ مورچه امروزی پیدا نمی‌شود.

به نظر می‌رسد که آرواره‌های شاخ مانند این گونه با موهای محرک احاطه شده‌است که شبیه به ساختار مشابهی است که مورچه‌های فک تله‌ای امروزی از آن استفاده می‌کنند؛ این موها به آرواره مورچه کمک می‌کند تا با سرعت وحشتناکی کاملا بسته شوند.

همچنین این مورچه‌ها دارای زائده شاخ مانندی روی فک خود بودند. دانشمندان احتمال می‌دهند که مورچه‌های جهنمی از این اندام برای چنگ زدن به طعمه، بعد از این که آرواره‎های پایینی رو به سمت بالای خود را درون بدن طعمه فرو کردند، استفاده می‌کرده‌اند.

دانشمندان متوجه یک کانال لوله مانند بین زائده آرواره پایینی این مورچه قرار دارد؛ احتمالا مورچه‌های جهنمی مکیدن غذا را به جویدن آن ترجیح می‌دادند چرا که این آرواره عجیب و غریب برای عمل جوییدن مناسب نبوده است.

این گونه در قبر کهربایی خود در کنار یک لاروی بزرگ سوسک سرگین کشف شده است که می‌تواند طعمه مناسبی (با بدن نرم) برای چنین شکارچی (مکنده مایعات) باشد.

 منبع : آنا

نوشته کشف مورچه جهنمی ؛ خون‌آشام با شاخ آهنین اولین بار در مجله علمی ایران | irsci پدیدار شد.

Powered by WPeMatico